Uitspraak

Vanmiddag om een uur of één vond ik het. Een berichtje op een website van een Limburgse krant met de titel: 'Vrijspraak eigenaren vakantiehoeve'. Ik las het gelaten. Wist niet zo goed wat ik moest voelen. Blijdschap voor de eigenaren van de boerderij, dat in ieder geval, maar mij overviel me ineens een heel somber en verdrietig gevoel. Ik raakte van dat gevoel in verwarring; had ik op een andere uitspraak gehoopt? Ik geloof van niet. Of toch... misschien wel schuldig, maar dan aan nalatigheid en dat ze daar verder niet voor gestraft zouden worden. Ik merk dat ik het zelf ook niet weet, maar graag zou willen dat er überhaubt iemand of iets verantwoordelijk is voor het ongeluk, de dood van ons mannetje, zodat ik daar eens flink kwaad (razend!) op kan worden.
Tegelijkertijd heb ik al vanaf het begin niet gewild dat de eigenaren gestraft zouden worden. Het ongeluk heeft al zoveel verdriet bij zoveel mensen veroorzaakt, ook bij hen. Zij zijn al zo gestraft, voelen zich al zo schuldig.
En toch voel ik me verslagen, moet ik mijn tranen wel even de vrije loop laten om te ontladen, misschien ook door de spanning die dat alles blijkbaar weer (extra) opgeroepen heeft.
Aan het einde van de middag vind ik ook een geluidsfragment. Omdat Jongste luidruchtig aan het spelen is beluister ik het fragment een paar keer om het goed te kunnen volgen. Jongste is in de tussentijd wel erg nieuwsgierig geworden en dus probeer ik uit te leggen waar het over gaat.
Dat een hele belangrijke mensen van de politie vonden dat boer H. een straf moest krijgen, misschien zelfs de gevangenis wel in moest omdat Joram onder de deur terecht was gekomen en dat die meneer vond dat dat de schuld van boer H. was. Maar dat een andere belangrijke meneer, de rechter, een soort baas van alle politie's, vandaag aan iedereen heeft verteld dat hij vindt dat het niet boer H. zijn schuld was en dat hij dus ook geen straf krijgt. En omdat dat belangrijk nieuws is dat iedereen mag weten, staat het in de krant en is het op de radio. "In de gevangenis? Maar boer H. is toch geen dief?", was de eerste reactie van Jongste. Ik heb een poging gedaan om uit te leggen hoe dat zit en vroeg hem daarna wat hij daar eigenlijk van vond. Of hij ook vond dat de boer straf moest krijgen. "Nee, die stomme deur moet in de gevangenis. Boer H. toch niet, dat is zielig."
Tja. Wat moet ik daar nou nog aan toevoegen? Behalve dan dat wij een wijze zoon hebben.

Naschrift 1: Omdat wij ons niet wilden voegen in de strafzaak van het Openbaar Ministerie tegen de eigenaren van de boerderij, zijn wij officieel geen partij in deze zaak. Daardoor worden wij, ondanks dat Joram en zijn dood toch eigenlijk ook het 'onderwerp' van dit proces zijn en er tijdens de rechtszaak een door ons geschreven slachtofferverklaring is voorgelezen, op geen enkele manier op de hoogte gesteld door het Openbaar Ministerie of de Rechtbank. De hele gang van zaken en de uitspraak moeten wij dus zelf opzoeken en via de media vernemen...

Naschrift 2: Vandaag, een dag later, lees ik op de website van de Rechtbank Maastricht de uitspraak. En daar lees ik in de laatste alinea precies de uitspraak waar ik gisteren over schreef en blijkbaar, onbewust, al op hoopte. De eigenaren worden wel onvoorzichtig en nalatig bevonden, maar niet dusdanig om daar 'dood door schuld' (artikel 307 Sr) aan te verbinden.